محمد رضا حیدر زاده
چند ماه بعد از بازنشستگی سرگی بایدرف از خدمت ارتش شوروی، جهان وارد جنگ جهانی دوم می شود و اوضاع منطقه و دنیا به هم می ریزد. جوری که آرامش برای مردم کشورهای درگیر جنگ کیمیا می شود و وضع اسفباری به وجود می آید.
اکنون که کلنل سرگی بایدرف بازنشسته شده بود، می توانست به همراه همسرش مهین دخت به تبریز برگردند. چند هفته پس از اقامت آنها در تبریز، آرامش منطقه و تبریز که هم مرز با شوروی بود، به هم می ریزد و به دلیل آغاز تهاجم آلمان به شوروی و به جهت گستردگی مرز ایران با شوروی، بی طرفی ایران در جنگ جهانی دوم نادیده گرفته می شود و نیروهای متفقین به بهانه حضور کارشناسان آلمانی، کشور ایران را اشغال می کنند و به شهرهای مرزی هجوم می آورند.
جنگ از شهرهای مرزی ایران عبور می کند و تا تهران و شهرهای دیگر گسترش و بلافاصله راه آهن ایران جنبه نظامی پیدا می کند و ایران ناخواسته وارد جنگی تمام عیار می شود. یک سال و اندی از وقوع جنگ می گذشت و در کشاش آتش و خون که زندگی مردم ایران را مختل کرده بود، اقامت کنل سرگی بایدرف و خانواده اش در تبریز از چشم دهقانان دور نماند. مبارزانی که با شور وطن پرستی علیه زورگویی روس ها سر خم نمی کردند و حاضر نبودند آذوقه سهمیه بندی خود را به سربازان متجاوز بدهند....
**
رمان «تزارها در مه» نوشته معصومه ارتش رضایی، توسط انتشارات نامه مهر منتشر شده است. در این رمان دختری به نام کاتیا که همراه مادربزرگش مادام رزا زندگی می کند، به شرح سرنوشت پدر ارمنستانی و مادر تبریزی خود می پردازد که چگونه قبل از جنگ جهانی با هم ازدواج کردند. سپس با شروع جنگ جهانی دوم، به امید رهایی از مرگ، به شهر تبریز بر می گردند، اما سرنوشتی سخت و حیرت انگیز را تجربه می کنند که انتهای آن مرگ است....
«معصومه ارتش رضایی»این رمان را بر اساس زندگینامه ای مستند و با استفاده از نام های مستعار، آخرین سقوط تزار روس و سپس وقایع دوران تاریک جنگ های جهانی را نوشته است.معصومه ارتش رضایی متولد ۱۳۴۷، نویسنده و شاعر آذربایجانی است که تاکنون بیش از بیست کتاب در حوزه داستان و شعر از وی منتشر شده است.
**
درادامه این رمان می خوانیم:کاتیا روی صندلی چوبی، کنار تخت مادربزرگش مادام رزا نشست و موهای سپیدش را نوازش کرد و به خاطرات سال ها قبل بازگشت و این که پیرزن بی نوا چه قدر تلاش کرده بود تا یگانه فرزندش را از دست ندهد و اینک سرگی زیر خروارها خاک مدفون شده و مادام رزا زنده مانده بود و زجر می کشید. انگار پیرزن بدطالع تقدیرش چنین رقم خورده بود که در جنگ ها نیمی از وجودش را از دست بدهد و اندوهی فراتر از توانش را تجربه کند.
کاتیا شب و روز با مرور خاطرات غم انگیز گذشته و تقدیر تلخ مادربزرگ در افکارش فرو می رفت. اشک می ریخت و به جنگ افروزان لعن و نفرین می فرستاد. مادام رزا یکی از بازماندگان دوران سیاه جنگ جهانی اول بود که بار دیگر درسال های آخر عمرش با خبر جنجالی شروع جنگ جهانی دوم به مصیبت هایش اضافه می شود؛ زیرا این جنگ و اتفاقات آن منجر به کشته شدن پسر، عروس و همچنین مرگ ناباورانه نوه اش در یک رویداد مخوف می شود.
شما چه نظری دارید؟